RedSpecter

Britpop, 1990’ların İngilteresinde Amerikan Grunge’ına bir nevi alternatif olarak yükselmiş bir müzik ve kültür akımıdır. Britpop genellikle 1990’lı yılların ilk yarısına sıkışmış bir akım olarak ele alınsa da mirasını ilhamını 1960’ların daha hareketli melodi odaklı “Birinci Brit İstilası” olarak tanımlanan Britanya pop rock’ından almaktaydı. Genellikle bu müzik akımından bahsettiğimizde Oasis, Blur, Radiohead, The Stone Roses gibi gruplar akla gelir. Ancak, bugünkü yazının konusu olan 1980’li yılların underground bir grubu olan ve müzik dünyasında tek albümle var olabilmiş bir grup olan The La’s bu müziğin temellerini oluşturan önemli bir gruptu.

1980’lerin sonlarında İngiliz müzik sahnesi büyük ölçüde post-punk’ın karanlık atmosferi ve elektronik müziğin yükselişiyle şekillenmişti. The La’s ise bilinçli bir tercihle bu yönelimlerin dışında konumlandı. Grup, 1960’lar Britanya popunun melodik yapısını ve yalın gitar anlayışını çağdaş bir bağlamda yeniden yorumladı. Bu yaklaşım, dönemi için anakronik gibi görünse de, birkaç yıl sonra Britpop’un merkezine yerleşecek estetik anlayışın erken bir ifadesi niteliğindeydi.

Lee Mavers’ın şarkı yazımı, Britpop’un karakteristik anlatı dilinin öncü örneklerini sunar. There She Goes gibi parçalar, büyük politik ya da toplumsal iddialardan ziyade, bireysel duygu hâllerine ve soyut bir romantizme odaklanır. Gündelik olanı yücelten bu yaklaşım, Britpop’un sıradan hayatı estetik bir değere dönüştüren duyarlılığıyla doğrudan örtüşür.

The La’s’in Britpop üzerindeki etkisi, doğrudan bir akım liderliği üzerinden değil, dolaylı ve kuşaklar arası bir etki üzerinden okunmalıdır. Oasis başta olmak üzere Britpop kuşağının pek çok önemli ismi, The La’s’i açık bir referans noktası olarak göstermiştir. Bu bağlamda Britpop, The La’s’in açtığı estetik yolu genişleten ve daha geniş kitlelere taşıyan bir devam hareketi olarak değerlendirilebilir.

The La’s’i ayrıcalıklı kılan unsurlardan biri de üretimle kurdukları sorunlu ilişkidir. Özellikle Lee Mavers’ın mükemmeliyetçi yaklaşımı, grubun sınırlı bir diskografiyle anılmasına yol açmıştır. Ancak bu sınırlılık, etkilerini azaltmaktan ziyade derinleştirmiştir. The La’s, üretimden çok yokluğun yarattığı etkiyle var olan nadir gruplardan biridir.

Sonuç olarak The La’s, Britpop’un kronolojik başlangıcından önce, onun müzikal ve tematik çerçevesini büyük ölçüde şekillendirmiştir. Sessiz, iddiasız ve çoğu zaman geri planda kalan bu grup, İngiliz pop müziğinde kalıcı bir iz bırakmış ve Britpop’un oluşumunda kurucu bir rol üstlenmiştir.

Megadeth’in hikâyesi, metal tarihinin en meşhur kopuşlarından biriyle başlar. Başarılı Thrash Metal grubu Megadeth’in kurucusu ve vokali olarak tanıdığımız Dave Mustaine, müzik dünyasına Metallica’da solo gitarist olarak adım atmıştı. Ancak, Dave Mustaine, 1983 yılında piyasaya sürülecek olan Metallica’nın ilk stüdyo albümü olan Kill ‘Em All’dan hemen önce alkol ve uyuşturucu sorunları nedeniyle gruptan kovuldu. Fakat, bu olay sadece bir ayrılık değil, aynı zamanda yeni bir efsanenin kıvılcımı oldu. Grubundan kovulan Mustaine boş durmayarak kendi grubunu kurmaya karar verdi ve kafasında tek bir düşünce vardı: eski grubu Metallica’dan daha hızlı, daha sert ve daha teknik bir müzik yapmak.

San Francisco’dan Los Angeles’a döndüğünde Mustaine, hem müzikal hem de kişisel olarak kendini yeniden inşa etmeye karar verdi. Bu dönemde Senatör Alan Cranston’ın nükleer silahlanmayı eleştiren bir broşüründen esinlenerek grubun adını Megadeth olarak belirledi. İsim, Soğuk Savaş paranoyasını ve nükleer yok oluş korkusunu tek kelimede özetliyordu. Bu durum aslında Megadeth’in müzik temasını da şekillendirecekti: Peace Sells Who’s Buying, So Far, So Good… So What!, Rust in Peace gibi albümlerin her biri Metallica’dan farklı olarak daha politik ve soğuk savaşın karamsar ruhunu hissettiren albümler olacaktı.

Grubun ilk kurulduğunda kadrosu sık sık değişse de Megadeth’in temel kimliği en başından belliydi: karmaşık riffler, yüksek tempo ve politik bilinç. Dave Mustaine’in gitar tekniği ve öfkeli söz yazımı, Megadeth’i dönemin diğer thrash metal gruplarından ayırdı. 1985’te yayımlanan ilk albüm Killing Is My Business… And Business Is Good!, sınırlı bütçesine rağmen grubun potansiyelini net biçimde ortaya koydu. Özellikle 1990 senesinde piyasaya sürülen Rust in Peace albümü çoğu eleştirmen tarafından Megadeth’in müzikal zirvesi olarak kabul edildi, bu albüm aynı zamanda grubun en başarılı albümü oldu. Albüm, döneminde 1 milyon kopyadan fazla sattı.

Megadeth, 10 seneden kısa bir sürede başarıya ulaşarak rakibi Metallica başta olmak üzere, Slayer ve Anthrax ile birlikte “Big Four” olarak anılmaya başlandı. Bugün Megadeth, onlarca albüm, sayısız kadro değişimi ve milyonlarca hayranla metal müziğin en efsane gruplarından biri olarak anılıyor. Ama her şey, bir kovulma anı ve bitmeyen bir hırsla başladı.